5/21/2018
دوشنبه، ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۷
تماشای مسابقه کشتی مردان برای زنان حرام است/ زنان حتی برای وزارت آموزش و پرورش هم مناسب نیستند/ زنان برای وزارت خلق نشده اند/ مشایی، بقایی و دیگران احمدی نژاد را فریب دادند و او را کج و معوج کردند
ایت الله حسن ممدوحی:

تماشای مسابقه کشتی مردان برای زنان حرام است/ زنان حتی برای وزارت آموزش و پرورش هم مناسب نیستند/ زنان برای وزارت خلق نشده اند/ مشایی، بقایی و دیگران احمدی نژاد را فریب دادند و او را کج و معوج کردند

حسن ممدوحی، عضو جامعه مدرسین: به طور کلی ثابت شده که در همه کشورها نظام سیاستمداری قاهر دست مردان است. اگر زنان هم باشند، در حاشیه هستند. زنان اصلاً برای این کار خلق نشدند. زنان برای نظام‌های تربیتی، حفظ نسل یا محیط‌های خانوادگی بسیار مناسب هستند، اما برای وزارت جنگ مناسب نیستند. برای وزارت آموزش و پرورش هم مناسب نیستند.
اعتمادآنلاین| آیت الله حسن ممدوحی، عضو جامعه مدرسین مصاحبه ای درباره موضوع های مختلف از جمله فعالیت های سیاسی و اجتماعی زنان داشته است. بخشهایی از این مصاحبه را می خوانید:

*من معتقدم این‌ نظرات (کاهش نفوذ روحانیون) دقیق نیست؛ هر انقلابی در بدو وقوع، دارای نوعی التهاب است که هرچند طبیعی است، اما همیشگی نیست. وقتی این التهابات سپری شد، امور عادی می‌شود. در اوایل انقلاب، به‌قول حضرت امام(ره) ما شاهد «انفجار نور» بودیم؛ به این معنی که مردم وارد میدان شده و ضمن سرنگونی رژیم سابق، جبهه‌ها را اداره و نقایص را جبران کردند، اما وقتی این شرایط ملتهب تمام شد، طبیعی است که دیگر در مردم آن حالت التهابی نباشد. بنابراین، مسائل عادی شد، اما این عادی شدن هم به معنی بی‌تفاوتی مردم یا فاصله آنان از روحانیت نیست، زیرا نشانه‌های زیادی داریم که مردم همان شور و شوق سابق را دارند. مردم همین حالا در همایش‌هایی که مربوط به روحانیت است، مانند راهپیمایی‌ها، مراسم شب‌های احیا، دعای عرفه یا نمازجمعه‌ها به طور گسترده حضور می‌یابند.

حضور (مردم در مراسم هایی مانند شب های احیا، دعای عرفه و نماز جمعه) نشانه افزایش علقه‌های دینی مردم نسبت به روحانیت است. حضور مردم در سینماها و تئاترها با انجمن‌هایی که به روحانیت مربوط می‌شود، قابل مقایسه نیست. کافی است فراخوانی بشود تا مردم جمع شوند، اما در فراخوان‌های غیر دینی یا نامرتبط با روحانیت، ما هیچ گاه شاهد چنین استقبالی از سوی مردم نیستیم. این‌ها نشان می‌دهد که ارتباط باطنی مردم و روحانیت همواره برقرار است؛ ولو اینکه نظام عادی اجتماعی، نشان بدهد که التهاب قبل دیگر وجود ندارد.

*اگر مداحان فراخوان بدهند، هیچ گاه جمعیت قابل ملاحظه‌ای، مانند وقتی که روحانیت فراخوان می‌دهد، جمع نمی‌شوند. اتفاقاً در روزهای اخیر به کرمانشاه رفتیم. ظهر وارد شدیم و شب اعلام روضه کردیم، مداحی هم در کار نبود؛ اما حسینیه مالامال از جمعیت بود.

*عده‌ای می‌خواهند نقطه ضعف (برای روحانیت) درست کنند و این نقطه ضعف را به رخ بکشند؛ لذا می‌گویند رابطه کم شده است، اما این اظهار نظرها دقیق نیستند. همین حالا؛ روحانیون در روزهای نخست حضور در دانشگاه اغلب مورد بی‌اعتنایی قرار می‌گیرند، اما بعد از مدتی او را بشدت مورد احترام قرار می‌دهند. خود ما وقتی در گذشته به دانشگاه‌ها می‌رفتیم، اوایل می‌گفتند این روحانی چه دارد که بگوید؟ اما وقتی حضور ما تداوم یافت، در دانشجویان حالت جدی پیدا می‌شد.

*(به رفتار روحانیون) نقد داریم؛ برخی از کسانی که برای نمازجمعه یا امامت جماعت مسجد گماشته می‌شوند، مدیریت لازم را ندارند یا گاهی خلق خوبی نشان نمی‌دهند. ضمن اینکه در مواردی، از آنجا که یک فرد روحانی هم یک انسان است می‌تواند لغزندگی پیدا کند. این اشتباهات باعث می‌شود که مردم هم زده شوند، اما اگر شما چنین روحانی را عوض کنید و فرد دیگری را جای او بیاورید که جاذبه داشته باشد، مردم هم استقبال می‌کنند.

*در حج کسی به این مسائل (حضور زن و مرد در کنار هم) توجهی ندارد، اما در ورزشگاه و هنگام مسابقات فوتبال یا کشتی، وقتی زن به بدن لخت مرد نگاه می‌کند تهییج می‌شود. اصلاً مگر می‌شود زن و مرد در گوشه‌ای باشند و هیجانی به وجود نیاید؟ اکنون بسیاری از زنان اروپا و امریکا معترض آزارهای مردان هستند. این طور نیست که اگر زن و مرد را در اختیار هم قرار دادیم، دیگر مسأله عادی شود. یک ذره رها شوند، مشکل ایجاد می‌شود. اکنون همه رو به ضلالت می‌روند و کسی نمی‌فهمد صراط مستقیم کجاست؛ هرچه به این مسائل دامن بزنند وضع بدتر می‌شود.

*حرف (آقای روحانی که نمی شود مردم را به زور به بهشت فرستاد) درستی است، اما وجهه غلطی دارد. از آن سو، ممکن است برخی مثلاً بخواهند مردم را تحت فشار قرار بدهند تا به بهشت بروند، اما این کار هیچ گاه پذیرفته نیست. ما در نهایت، برای هدایت مردم می‌توانیم از امر به معروف و نهی از منکر استفاده کنیم، هرچند ممکن است گاهی امر به معروف و نهی از منکر به تعزیر هم برسد،اما منظور از امر به معروف و نهی از منکر، تحت فشار قرادادن نیست. ضمن اینکه معتقدیم امر به معروف و نهی از منکر نظام برابری و برادری و دموکراسی واقعی است، به این معنی که خود جامعه نگهدارنده خود است، زیرا خود مردم آمر به معروف و ناهی از منکر هستند.

*در صورت ورود زنان در ورزشگاه، آیا می‌توان سلامت کار را تأمین و تضمین کرد؟ اگر شرایط به گونه‌ای باشد که زنان و مردان محفوظ باشند، ممکن است،اما باید توجه کرد که برخی حرکات مردان برای زنان بسیار محرک است. درست مانند اینکه مردان به فوتبال زنان نگاه کنند. برای زنان هم همین است. ما اصلاً موافق نیستیم که مسابقات کشتی در تلویزیون پخش شود و خانم‌ها آن را تماشا کنند. واقعاً حرام است. آیا درست است که خانم‌ها کشتی بگیرند و مردان نگاه کنند؟ متقابلاً برای بازی مردان هم این حکم جاری است. این‌ها به طور قطع برنامه اسرائیلی است که گاهی ما گرفتار آنیم.

*روحانیت عاقل است و می‌داند اگر بخواهد در موضوع هایی ورود کند، این ورود مؤثر نخواهد بود. همین برنامه‌های رادیو و تلویزیون، یا فضای مجازی، کسی به دغدغه‌های روحانیت توجه نمی‌کند، اما ما به طور مرتب تذکر می‌دهیم. گاهی در جامعه مدرسین از رئیس صدا و سیما دعوت و با او درباره این برنامه‌ها چالش می‌کنیم، در جواب می‌گوید چرا شما این برنامه‌ها را تماشا می‌کنید؟ ما این‌ها را برای شما نمایش نمی‌دهیم، بلکه برای آن دسته از مردم نمایش می‌دهیم که ممکن است علقه‌های کمتری نسبت به برخی مسائل داشته باشند. حق هم دارند. می‌گویند ما که نمی‌توانیم با توقف این برنامه‌ها، باعث شویم که این اقشار به کف خیابان کشیده شوند یا ببینیم که آنان پای ماهواره بنشینند؟ چاره‌ای نداریم جز اینکه این برنامه‌ها را پخش کنیم. می‌گوید حتی به فرزند خودمان هم می‌گوییم به این برنامه‌ها نگاه نکنند.

*به طور کلی ثابت شده که در همه کشورها نظام سیاستمداری قاهر دست مردان است. اگر زنان هم باشند، در حاشیه هستند. زنان اصلاً برای این کار خلق نشدند. زنان برای نظام‌های تربیتی، حفظ نسل یا محیط‌های خانوادگی بسیار مناسب هستند، اما برای وزارت جنگ مناسب نیستند. برای وزارت آموزش و پرورش هم مناسب نیستند.

*شما چند نفر مانند خانم دباغ پیدا می‌کنید؟ گاهی استثناهایی پیدا می‌شود، اما استثنای خاص است، نمی‌تواند معیار قرار بگیرد، زیرا طبیعت زنان این طور نیست. نمی‌توان با این استثناها به زنان مجوز داد.

*ما می‌گوییم هر کسی در جامعه باید جای خودش باشد. کما اینکه اگر می‌گوییم زنان برای وزارت خلق نشده‌اند، اگر اهل مطالعه دینی باشید، در روایات و آیات خواهید دید که زنان بسیار بالاتر از مردها هستند.

*عربستان برای خوشامد اسرائیلی‌ها این کار (باز کردن فضا برای فعالیت زنان) را می‌کند، نه برای خوشامد زنان. مقامات تازه عربستان یک عروسک تازه به دوران رسیده‌اند.

*مرکل در آلمان یا ترزا می‌ در انگلستان موفق نیستند. اینها مانند رئیس جمهوری سابق فرانسه آقای میتران قدرتمند و موفق نیستند. اروپا درباره زنان، تجربه کرده و اکنون دچار مشکلات جدی است و گرفتار است، اما ما این تجربه را تکرار نمی‌کنیم. البته ما نمی‌توانیم بگوییم زن برتر است یا مرد؛ بلکه هر دو با هم کامل هستند، اما هر چیزی به جای خود نیکو است. اگر یک زن در خانه قرار بگیرد و سه فرزند رشید را تربیت کند، این فرزندان فردا عهده دار مدیریت جامعه می‌شوند. مردان آینده جامعه ایران از سوی زنان تربیت می‌شوند. اگر این بچه‌ها بدون عقده، بدون سوء تغذیه و با عاطفه اشباع شده تربیت شوند، با بچه‌هایی که از ابتدا مادر آنان در اداره‌ها بوده و نمی‌توانسته تغذیه یا مهر مادری او را تأمین کند، فرق دارند. این مقدمه باعث می‌شود که او در بزرگسالی پدر و مادر خود را در سرای سالمندان قرار بدهد.

*احمدی‌نژاد این طور نبود، او را این طور ساختند. احمدی‌نژاد را بیچاره کردند. او در 4 سال اول یک رئیس جمهوری ایده آل بود، اما کسانی مانند مشایی، بقایی و دیگران او را فریب دادند و اصلاً او را کج و معوج کردند.

منبع: رونامه ایران
دیدگاه ها