12/16/2018
یکشنبه، ۲۵ آذر ۱۳۹۷
گزارش ویدئویی اعتمادآنلاین به مناسبت سالروز درگذشت علی حاتمی؛

علی حاتمی؛ ایرانی‌ترین سینماگر ایرانی

نزدیک به دو دهه از مرگ علی حاتمی می‌گذرد اما اثرات او در سینما و تلویزیون ما همچنان باقی است. او با نوع دیالوگ‌نویسی قهار و یگانه‌اش، با وقار بی‌اندازه‌اش در هدایت بازیگران آثارش و اهمیتی که به چیدمان و فرهنگ ایرانی می‌بخشید، فرهنگ و آیین مان را در ذهن‌مان دوباره اعتبار بخشید.

اعتمادآنلاین| مرجان یگانه‌پرست: بیش از دو دهه از نبود علی حاتمی، یکی از تاثیرگذارترین هنرمندان معاصر می‌گذرد اما بی‌تردید او هنوز یکی از ماندگارترین چهره‌ها در حافظه تاریخی ماست. شاید درخشش چشمگیر تنها فرزندش، لیلا حاتمی در عرصه سینمای ایران یادآور نام او باشد یا خاطره فیلم‌های تاثیرگذارش از جمله «مادر»، «سوته‌دلان» و «حسن کچل». از این‌ها که بگذریم دو گنجینه ارزشمند از علی حاتمی باقی مانده که با نام و یاد او گره خورده است: یکی شهرک سینمایی غزالی و دیگری سریال «هزاردستان».

 

زمانی که علی حاتمی تصمیم گرفت سریال «هزاردستان» را بسازد، سینمای ما به جز چند تجربه محدود پشتوانه‌ای برای تولید فیلم‌هایی با پروداکشن عظیم یا سریال‌های تاریخی نداشت. علی حاتمی به واسطه دقت بالایش بر جزییات، سبک و سیاقی جدی در شاخه‌های مختلف سینمایی ما ایجاد کرد. با این حساب گزافه نیست اگر بگوییم او به گریم، صحنه‌پردازی و روایت‌های تاریخی تشخصی ویژه بخشید و در نهایت شهرکی سینمایی از سریال «هزاردستان» به جا ماند که رویای بسیاری از عوامل سینمایی بود و همچنان هم پشتوانه‌ای برای ساخت فیلم‌ها و سریال‌های تاریخی است.

 

علی حاتمی، سینماگری صاحب‌سبک بود که دیالوگ‌نویسی خاص خودش را داشت و در هدایت بازیگر و صحنه‌گردانی، بیشتر بر حفظ فرهنگ و هویت ایرانی تکیه داشت تا آموزه‌های وارداتی تئاتر. سینمای او، روایتی بی‌نظیر از فرهنگ ایرانی، به ویژه فرهنگ فولکلور تهران بود. تهران قدیم، مردمانش، آداب و رسومش در آثار او به خوبی تصویر شده است.

 

شاید علی حاتمی در سینمای جهان شناخته شده نباشد اما او بخشی از میراث سینمای ملی ماست و بیراه نیست اگر او را ایرانی‌ترین فیلمسازی بدانیم که تا به حال تاریخ سینمای ما به خود دیده است. او از جمله هنرمندانی است که در خاطره جمعی ایرانیان، جایگاهی افتخارآمیز دارد.

یاد و نامش همیشه ماندگار.


نزدیک به دو دهه از مرگ علی حاتمی می‌گذرد اما اثرات او در سینما و تلویزیون ما همچنان باقی است. او با نوع دیالوگ‌نویسی قهار و یگانه‌اش، با وقار بی‌اندازه‌اش در هدایت بازیگران آثارش و اهمیتی که به چیدمان و فرهنگ ایرانی می‌بخشید، فرهنگ و آیین مان را در ذهن‌مان دوباره اعتبار بخشید. او هنوز در آثارش، در خاطرات همکارانش و در یادگاری‌های ارزشمندی که در تاریخ سینمای ما به یادگار گذاشته است، زنده و پویاست.

موضوعات مرتبط
دیدگاه ها