1/16/2021
شنبه، ۲۷ دی ۱۳۹۹
شرایط سخت است اما باید عادت کنیم
گارد راس تیم ملی بسکتبال:

شرایط سخت است اما باید عادت کنیم

سجاد مشایخی گارد راس تیم ملی بسکتبال، گفت: 9 ماه تمرین داشتیم ولی بازی نداشتیم. بدون بازی خیلی شرایط سخت می‌شود. حالا این چند وقت شرایط خاصی پیش آمده و کاریش هم نمی‌شود کرد. به نظرم درست است که بعد از 9 ماه مقداری فشار افزایش پیدا کرده ولی ما ورزشکاران باید عادت کنیم چون این شغل ماست.

اعتمادآنلاین| یکشنبه شب تیم ملی بسکتبال ایران برای مسابقات کاپ آسیا با 12 بازیکن و بدون همراهی حامد حدادی و صمد نیکخواه‌بهرامی راهی قطر شد. شاگردان مهران شاهین‌طبع قرار است دو دیدار مقابل عربستان و سوریه برگزار کنند. با توجه به تفاوت سطح بسکتبال ایران با این کشورها بعید است بازی‌های سختی در انتظار بچه‌های تیم ملی باشد. آنچه در این میان ممکن است تیم را کمی دچار مشکل کند دوری 9 ماهه از مسابقات است. چرخ بسکتبال اواسط آبان با شروع لیگ و انجام دو بازی به جریان افتاد و بعد اردوی تیم ملی آغاز شد. تیمی که تمام برنامه‌هایش در سال جاری را بدون شک با نیم‌نگاهی به مسابقات المپیک که سال آینده برگزار می‌شود هماهنگ خواهد کرد. برای بررسی وضعیت تیم ملی و اردوها چند ساعت قبل از پرواز کاروان بسکتبال ایران با سجاد مشایخی گارد راس خوش استیل باشگاه ذوب آهن و تیم ملی به گفت‌وگو نشستیم.

 

از اردوی تیم ملی بگویید. شرایط تمرینی و رعایت پروتکل‌های بهداشتی به چه صورت بود؟

 

به مدت یک هفته تمرینات خیلی سختی را پشت سر گذاشتیم. یعنی صبح و بعدازظهر تمرین کردیم. در هر نوبت هم دو، سه ساعت تمرینات‌مان طول کشید. به خاطر شرایط کرونا وضعیت نسبتا سختی را تجربه کردیم. هیچ کدام از ما اجازه نداشتیم از اردو خارج شویم و در این یک هفته کاملا قرنطینه بودیم. 3 بار هم تست کرونا دادیم. مسوولان خیلی مراقب بچه‌ها بودند و پروتکل‌های بهداشتی به‌ طور کامل در مورد ما رعایت شد تا خدای نکرده اتفاق خاصی برای کسی رخ ندهد. خدا را شکر تمرینات را در این شرایط پشت سر گذاشتیم و آماده اعزام شدیم. البته برخی بچه‌ها به دلیل بیماری کرونا نتوانستند در اردو حاضر باشند و برخی دیگر هم در آخرین مرحله کنار رفتند و تیم ملی 12 نفر نهایی‌اش را شناخت. امیدوارم دو بازی پیش رو که روزهای شنبه و دوشنبه هفته آینده است، بازی‌های خوبی باشد و با دو برد به تهران برگردیم. تنها مشکل‌مان این است که 9 ماه بازی نداشتیم و این شرایط را سخت می‌کند برای بچه‌ها. برخی بازیکنان در ابتدای لیگ و در دو مسابقه نخست بازی کردند و برخی تنها یک بازی. بعضی از بچه‌ها هم اصلا بازی نکردند در لیگ. به هر حال امیدوارم اتفاق خاصی پیش نیاید و دو بازی پیش رو را با موفقیت پشت سر بگذاریم.

 

به ‌طور مشخص وضعیت خودتان به چه صورت است؟ آیا به فرم ایده‌آل رسیده‌اید؟

 

خدا را شکر از زمانی که در اسفند ماه سال گذشته لیگ تعطیل شد تمرینات خصوصی خودم را دنبال کردم. تمریناتم هم بسکتبالی بود وهم بدنسازی. باشگاه ذوب‌آهن هم 3 ماهی است که تمرینات منظمش را آغاز کرده و در ابتدای فصل هم توانستیم دو مسابقه خوب را پشت سر بگذاریم و در شرایط بازی قرار بگیریم. البته بحث تیم ملی فرق می‌کند. بازی کردن در تیم ملی سخت‌تر است نسبت به بازی کردن در باشگاه. این دو با هم خیلی فرق دارند و باید دید آنجا چه اتفاقی می‌افتد. ما در تیم ملی خیلی وقت است که کنار هم بازی نکردیم. بچه‌ها هماهنگی نسبی دارند اما این هماهنگی خیلی بالا نیست. یعنی مثل قبل نیست. امیدوارم شرایط خوب باشد و کم‌کم بهتر و بهتر بشویم.

 

شما و سایر بازیکنان مدت طولانی از مسابقات دور بودید. اما به یکباره وارد مسابقات لیگ و به اردوی تیم ملی اضافه شدید و بعد از این باید بلافاصله به بازی‌های لیگ برگردید. شرایط خیلی سخت به نظر می‌رسد. این ‌طور نیست؟

 

9 ماه تمرین داشتیم ولی بازی نداشتیم. بدون بازی خیلی شرایط سخت می‌شود. حالا این چند وقت شرایط خاصی پیش آمده و کاریش هم نمی‌شود کرد. به نظرم درست است که بعد از 9 ماه مقداری فشار افزایش پیدا کرده ولی ما ورزشکاران باید عادت کنیم چون این شغل ماست. سال‌های قبل هم شرایط خیلی راحت‌تر نبود. ما در اردوها و مسابقات مختلف بودیم. با تیم ملی می‌رفتیم و باز به باشگاه برمی‌گشتیم. آن شرایط برای‌مان عادی بود. ولی حالا چون 9 ماه وقفه افتاد و از شرایط همیشگی به دور بودیم به نظرم کار سخت شده است. ولی می‌توانیم خیلی زود خودمان را برگردانیم به شرایط عادی. در عین حال که باید مواظب سلامتی‌مان هم باشیم. برای ورزشکاران هیچ چیز مهم‌تر از این نیست که بدن‌شان سالم باشد و بتوانند فعالیت‌شان را خوب انجام دهند. باید دید در ادامه چه اتفاقی می‌افتد. با این حال ورزشکاران باید خودشان را عادت بدهند به شرایط فعلی چون این شرایط فعلا تا چند ماه آینده به همین شکل خواهد بود. شغل ورزشکار به شکلی است که اگر نباشد خیلی ضرر می‌کنیم. جای خوشحالی دارد که لیگ آغاز شد. یعنی فدراسیون و مسوولان توانستند برنامه‌ریزی خوبی داشته باشند تا وارد مسابقات شویم. بعد از آن برنامه‌های تیم ملی هم شروع شد تا بسکتبال به زندگی نرمال برگردد.

 

دغدغه اصلی همه اهالی بسکتبال و کلا ورزش رقابت‌های المپیک است. فکر می‌کنید با توجه به همه اتفاقاتی که رخ داده و برنامه‌ای که پیش روی شماست، می‌توانیم به نتیجه گرفتن در مسابقات المپیک امیدوار باشیم؟

 

مسابقات المپیک مسابقاتی است که بزرگ‌ترین رویداد برای هر ورزشکار و جامعه‌ای به حساب می‌آید. مسابقات المپیک خیلی سخت است. خدا را شکر ما جزو 12 تیم برتر دنیا هستیم و جواز حضور در مسابقات را به دست آورده‌ایم. حالا باید ببینیم که فدراسیون چه برنامه‌ریزی‌های دقیقی در نظر گرفته است. اینکه چه بازی‌های تدارکاتی در پیش است و از کی اردوها آغاز می‌شود. چون اول باید مسابقات کاپ آسیا را پشت سر بگذاریم و بعد لیگ را تمام کنیم. باید ببینیم با توجه به شرایط کرونا لیگ کی تمام می‌شود. بعد اردوها را آغاز کنیم. بازی‌های تدارکاتی خیلی مهم هستند. هر قدر بازی‌های سخت‌تر با تیم‌های بزرگ‌تر برای ما در نظر بگیرند، بهتر است. ما باید نهایت استفاده از سهمیه‌ای که به دست آورده‌ایم را بکنیم. ما الان جزو بهترین تیم‌های آسیا و دنیا هستیم. به نظرم شرایط باید جوری رقم بخورد که با بهترین‌های دنیا بازی کنیم. یعنی از فرصتی که نصیب‌مان شده، استفاده لازم را ببریم و آماده شویم برای المپیک. بحث نتیجه‌گیری هم به همین چیزها بستگی دارد، به اینکه چقدر برنامه‌ریزی داشتیم. از الان نمی‌توان به ‌طور دقیق در موردش حرف زد.

 

خودتان را هم که حتما در المپیک می‌بینیم. این طور نیست؟

 

ان‌شاءالله که همین ‌طور است. البته فعلا که درگیر بازی تیم ملی هستم و بعد هم بازی باشگاهی. در ماه‌های آینده همه تلاشم را می‌کنم که بدنم را روی فرم نگه دارم تا بتوانم در المپیک هم باشم. خیلی تلاش کردیم و به هدف خیلی بزرگی رسیدیم که همان کسب سهمیه المپیک است. برای من نوعی هم حضور در المپیک افتخار به حساب می‌آید. امیدوارم بتوانم برای آن مسابقات هم انتخاب شوم و همراه تیم ملی در المپیک حاضر باشم.

 

در اولین اردوی تیم ملی بعد از تعطیلی طولانی‌مدت حامد حدادی و صمد نیکخواه غایب هستند. نبود این دو نفر چه تاثیری روی تیم ملی می‌گذارد؟

 

این دو جزو اسطوره‌های بسکتبال ایران هستند و حضورشان همیشه خوب بوده و کمک کردند به تیم ملی. هر موقع از این دو نفر خواسته شده آمدند و برای تیم ملی زحمت کشیدند و در خدمت تیم بودند. در این اردو به دلایلی نتوانستند حاضر شوند. آقای حدادی که در چین است و آقای نیکخواه هم به دلیل بیماری مدتی دور بود. نبود این دو بازیکن سخت است اما از آن طرف فرصتی هم هست برای جوان‌ترها که خودشان را نشان بدهند. امیدوارم شرایط به همین شکل خوب پیش برود و این دو عزیز هم در اردوهای بعدی اضافه شوند و بتوانیم همه بازیکنان را داشته باشیم.

 

منبع: روزنامه اعتماد

اعتمادآنلاین را در تلگرام دنبال کنید: https://t.me/EtemadOnline
موضوعات مرتبط
دیدگاه ها